In het voorjaar verscheen Round and About Adoption, een zesdelige podcast waarin geadopteerden, adoptieouders en andere betrokkenen in gesprek gaan over de impact van adoptie.
Achter de schermen werkten Adoptie Schakel Connecteert, Binnenlandsgeadopteerd.be, Vereniging voor Adoptiekind en Gezin (VAG – intussen ontbonden) en a-Buddy maandenlang samen aan het project. Voor dit interview kwamen enkele makers opnieuw samen om terug te blikken op het ontstaan van de podcast, de opnames en de reacties van luisteraars.
Dag allemaal. Hoe kwam de samenwerking en het idee voor de podcast tot stand?
Sheela (Adoptie Schakel Connecteert): In april 2023 lanceerde Steunpunt Adoptie een incentive waarbij organisaties voor adoptiebetrokkenen een gezamenlijk project konden indienen. We dienden samen met VAG, Binnenlandsgeadopteerd.be en a-Buddy een projectvoorstel in. Het sprak ons aan dat daarin zowel binnenlands als interlandelijk geadopteerden en adoptieouders vertegenwoordigd waren.
An Sheela (Adoptie Schakel Connecteert): Toen we besloten om samen te werken, was er nog geen concreet plan. We wilden iets neerzetten waar we trots op konden zijn en namen daar de nodige tijd voor.
Tijdens onze brainstormsessies keerden een aantal elementen steeds terug. We wilden iets maken dat nog niet bestond in Vlaanderen. We wilden verhalen brengen via beelden of woorden, met aandacht voor de diversiteit binnen adoptie. Daarnaast wilden we zoveel mogelijk mensen bereiken, sensibiliseren en inspireren.
Uiteindelijk kwamen we uit bij het idee van een podcast. Benoît van Binnenlandsgeadopteerd.be, die al eerder aan een podcast had meegewerkt, opperde het idee.
Zes afleveringen, zes thema's: eenzaamheid, relaties, cultuur en de rol van erfgoed en taal daarin, racisme, zoektochten en adoptiesensitieve zorg. Hoe zijn jullie daaraan begonnen?
Sheela: Elk van ons ging bij de eigen achterban na welke thema’s zij belangrijk vonden om onder de aandacht te brengen. Op basis daarvan maakten we een selectie. Daarna gingen we op zoek naar gasten. We wilden daarbij ruimte geven aan mensen die hun verhaal nog niet eerder hadden verteld. Ook dat proces hebben we zorgvuldig aangepakt met voorbereidende gesprekken en veel onderlinge afstemming.
Hoe verliepen de opnames?
Annelies (Vereniging voor Adoptiekind en Gezin): De opnames vonden plaats in het najaar van 2025. Onze podcastmaker Bart beschikte over een mooie locatie met een studio en een aparte ruimte waarin iedereen ontvangen werd en achteraf nog kon napraten. Het waren twee bijzondere dagen waarop veel ervaringen werden gedeeld.
Whitney (a-Buddy): Omdat we allemaal op een bepaalde manier met adoptie te maken hebben, beseffen we welke impact het kan hebben om over je verhaal te praten, zeker wanneer je weet dat het gepubliceerd zal worden. Tijdens de opnamedagen probeerden we de gasten op hun gemak te stellen en goed op te vangen. We checkten regelmatig of alles nog oké voelde.
An Sheela: Tijdens de opnames hadden we een planning, maar omdat we iedereen de ruimte wilden geven om zijn of haar verhaal te vertellen, hebben we dat wat losgelaten. Die vrijheid vond ik een grote meerwaarde. Sommige afleveringen zijn daardoor behoorlijk lang geworden, maar we wilden een podcast maken die zo natuurlijk mogelijk aanvoelde. Het gaat tenslotte over gevoelige thema’s. Wat wel aangepast werd, bespraken we altijd samen.
Ik hoor jullie zeggen dat jullie elke stap in het proces zorgvuldig hebben afgewogen. Bij welke punten hebben jullie nog lang stilgestaan?
Whitney: We hebben lang nagedacht over de titel van elke aflevering. Hari, een van onze gastsprekers, gaf aan dat hij de initiële titel van de aflevering waarin hij spreekt anders wou. We bespreken universele thema’s, zoals relaties en eenzaamheid, maar dat zijn vrij abstracte begrippen. Zijn feedback zette ons aan om te zoeken naar titels met meer diepgang die ook nieuwgierigheid oproepen.
Maar het hele proces, van voorbereiding tot eindproduct, verliep heel gemoedelijk. We gaven elkaar ruimte om eerlijk te zeggen wat we dachten en voelden. Dat vond ik de kracht van onze samenwerking. Bij elk thema was er ook ruimte om onze eigen ervaringen te delen. Daardoor kregen we nieuwe inzichten en leerden we elkaar beter kennen.
Hoe hebben jullie het maken van de podcast zelf ervaren?
An Sheela: Ik vond het ontzettend fijn. Ik had niet verwacht dat ik er zoveel plezier aan zou beleven. Als podcasthost voerde ik alle gesprekken en ik vond het bijzonder om mensen tijdens zo'n gesprek te zien openbloeien.
Tijdens de gesprekken probeerde ik ook mijn eigen ervaringen in te brengen. Zo ontstond er een wisselwerking tussen de gastsprekers en mezelf. Dat vind ik achteraf een van de mooie aspecten van de podcast. Mocht er ooit een nieuwe aflevering komen, dan sta ik zeker te springen om opnieuw mee te doen.
Sheela: We hadden de interviews heel grondig voorbereid: we zaten klaar met onze vragenlijst en notities voor elke gastspreker. Maar de gesprekken verliepen uiteindelijk heel natuurlijk.
Na die eerste opnamedag waren we zo enthousiast dat we meteen uitkeken naar de tweede. Het gaf ontzettend veel energie. Aan het einde van de dag was ik moe, maar op een goede manier. En vooral was ik trots.
Op de dag van de lancering zagen we vele gastsprekers terug en ik voelde veel dankbaarheid dat ze hun verhaal met ons hadden willen delen. Dat is het voornaamste gevoel dat ik aan de podcast overhoud. Ik beschouw het als een privilege om met al deze mensen voor en achter de schermen te hebben kunnen samenwerken.
Zijn er momenten of passages die jullie bijzonder zijn bijgebleven?
Whitney: De afleveringen over relaties en adoptiesensitieve zorg bleven mij het sterkst bij. Het klinkt misschien wat vreemd, maar sinds An Sheela vertelde hoe haar man haar ondersteunde in haar adoptieverhaal, heb ik mijn verwachtingen ten aanzien van relaties hoger gelegd. Ik besefte: dat wil ik ook, en niet minder.
In het algemeen leerde ik door de podcast veel over zelfwaarde, over hoe je naar bepaalde situaties kan kijken en over wat je jezelf mag gunnen in het leven.
Annelies: Voor mij was de lancering van de trailer een bijzonder moment. Een van mijn zonen kwam uit zijn kamer naar mij gestormd en zei: "Mama, ik heb de trailer gehoord! Dat gaat over mij!" Toen besefte ik dat de podcast ook jongeren aanspreekt, een doelgroep die we bewust wilden bereiken.
Welke reacties kregen jullie zoal van luisteraars?
Sheela: We kregen reacties uit allerlei hoeken en via verschillende kanalen. Vaak zijn het korte maar warme berichtjes van mensen die laten weten hoeveel herkenning ze in een aflevering vonden.
Ik merk vooral dat de aflevering over adoptiesensitieve zorg erg aanslaat. Nupur, onze gastspreker in die aflevering, kan complexe zaken op een heel heldere manier uitleggen.
Naast herkenning heb ik gemerkt dat de podcast ook mensen zonder directe link met adoptie aan het denken zet. Dat ze kritischer zijn gaan nadenken over adoptie door naar ons te luisteren, vind ik heel fijn.
An Sheela: Die ervaring herken ik. Ik kreeg ook reacties van niet-geadopteerden die aangaven dat ze nu beseffen dat adoptie veel complexer is dan ze voordien dachten. Dat is ergens pijnlijk om te horen, maar daardoor heb ik wel het gevoel dat we iets bereikt hebben.
Annelies: Ik deelde de podcast binnen mijn vrienden- en kennissenkring. Velen van hen hebben niets met adoptie te maken en stuurden achteraf een bericht dat ze geluisterd hadden. Dat mensen zonder persoonlijke link met adoptie zich aangesproken voelen en blijven luisteren, betekent veel voor mij.
Als jullie vandaag een zevende aflevering zouden maken, waar zou die over gaan?
An Sheela: Ik denk dat we opnieuw de tijd zouden nemen om samen na te denken over waar een podcast een meerwaarde kan bieden. Daarbij zouden we opnieuw kijken naar thema’s die vandaag leven binnen de adoptiegemeenschap en inspelen op actuele ontwikkelingen.
Ik wil ook graag toevoegen dat we ons best deden om een zo breed mogelijk spectrum van stemmen aan bod te laten komen. Toch vind ik het nog altijd jammer dat het ons niet gelukt is om een eerste of geboorteouder te betrekken. Hun perspectief had de roundabout voor mij echt rond gemaakt.
Wat hopen jullie dat de podcast op langere termijn kan betekenen?
Whitney: Ik hoop dat de podcast hulpverleners kan sensibiliseren en zijn weg vindt naar opleidingen zoals orthopedagogie, psychologie en maatschappelijk werk. Sommige psychologen weten bijvoorbeeld niet goed hoe ze met adoptiegerelateerde thema’s aan de slag kunnen gaan. In de podcast heeft iedereen zijn of haar boodschap op een krachtige manier gebracht, zonder anderen aan te vallen of met de vinger te wijzen. Dat maakt de podcast toegankelijk voor een breed publiek.
Sheela: Sensibilisering blijft voor ons inderdaad belangrijk, zeker binnen onderwijs en zorg. Ook als er in Vlaanderen geen interlandelijke adopties meer plaatsvinden, blijft adoptie een impact hebben op huidige en toekomstige generaties. Binnenlandse adoptie bestaat nog steeds en bovendien zijn er veel adoptiebetrokkenen voor wie adoptie een levenslang gegeven is. Daarom hopen we dat de podcast ook in de toekomst mensen blijft informeren, ondersteunen en aan het denken zetten.
Benieuwd? De trailer en zes afleveringen van podcast Round and About Adoption zijn te beluisteren op Spotify, Apple Podcasts, RSS …
Interview door: Kristien Wouters
Gepost in: Interview
