Hoe ga je om met het probleemgedrag van een puberend (adoptie)kind?

Ouders van puberende adoptiekinderen vinden steeds vaker hun weg naar Steunpunt Adoptie met opvoedingsvragen. Sommigen hebben thuis een tiener lopen die zich volledig afsluit, anderen weten geen raad met een tiener die zich agressief opstelt of seksueel grensoverschrijdend gedrag vertoont.

Adoptiepuberteit

Kinderen ervaren de puberteit vaak als een intense periode. Ze maken verschillende grondige veranderingen door: hun lichaam en hersenen ontwikkelen verder, ze worden eigenzinniger en trekken meer naar leeftijdsgenootjes.

Bij adoptiekinderen zijn er extra’s waardoor de puberteit soms nog een tikkeltje heftiger verloopt. Dit kan meerdere redenen hebben. Dat kan gaan van de fysieke veranderingen die ze sneller gewaar worden, tot vertrouwensrelaties met adoptieouders die nog niet stevig genoeg zijn en trauma’s van vroeger die meespelen. Je kan hier meer over lezen in het artikel ‘Adoptiepuberteit’.

De visie van Haïm Omer

Hoe ga je om met een puber die weigert te luisteren, je uitscheldt of zelfs agressief wordt? Moet je je autoritair opstellen of eerder welwillend? Het is een moeilijke evenwichtsoefening.

De visie ‘Nieuwe Autoriteit’ en ‘Geweldloos verzet’ van Haïm Omer biedt echter heel wat concrete handvatten. Deze hoogleraar psychologie uit Tel Aviv heeft een opvoedingsstijl ontwikkeld waarin hij gezinstherapie met hechtingstheorie combineert.

In zijn visie zijn aanwezigheid, netwerk, zelfcontrole en routine sleutelwoorden.

• Aanwezigheid: Je bent prominent aanwezig in het leven van je kind. Je toont interesse in hetgeen waarmee hij bezig is en in zijn leefwereld. Je geeft een boodschap van grenzen en nabijheid.
• Netwerk: “It takes a village to raise a child”, zei Gandhi. Je roept hulp in en doet een beroep op je netwerk: familie, leerkrachten, vrienden,…
• Zelfcontrole: Je zet door en verwacht geen onmiddellijke maar een geleidelijke verandering in het gedrag van het kind. Je geeft het kind bijvoorbeeld de boodschap “Ik vind jouw gedrag onaanvaardbaar, ik ga erover nadenken en ik kom er later op terug”. Je geeft het goede voorbeeld. 
• Routine: Je bent consequent en stelt duidelijke verwachtingen naar het kind toe. Er is voldoende structuur.

Nieuwe autoriteit vertrekt vanuit van de verantwoordelijkheid die je hebt als ouder. Je neemt de leiding in de relatie en hanteert hierbij de aanpak van geweldloos verzet. Dat betekent dat je actieve weerstand biedt tegen het probleemgedrag maar escalatie vermijdt.

Een nieuwe vorm van autoriteit

We zijn van een strikte autoriteit gegaan naar een laissez-faire houding, maar men merkte dat onze kinderen hierin ook iets missen. ‘Autoriteit’ leek een vies woord te zijn geworden. In een ouder-kind relatie is er echter een vorm van gezonde “nieuwe” autoriteit nodig.

De nadruk ligt nu op controle en je eigen handelen als ouder. Je blijft staan, los van wat het kind doet. Dit kan paradoxaal lijken, maar het werkt. Kinderen kunnen verbaasd zijn over het aanwezig blijven van de ouder, ook al hebben zij iets mispeuterd en kunnen hierdoor juist dichterbij komen. Hierdoor ontstaat er een soort nieuwe autoriteit i.p.v. geen autoriteit.

De boodschap die je aan je kind wil geven is het feit dat je verantwoordelijk bent voor hem en dat het jouw recht en plicht is om leiding te geven en grenzen te stellen.

Volg een oudertraining bij Steunpunt Adoptie

Wil graag weten hoe deze visie zich in de praktijk vertaalt, dan kan je bij ons een oudertraining volgen. In 6 sessies  laten we je kennis maken met de visie van Haïm Omer, geven we mee hoe je je kind kan laten weten dat je er voor hem bent, hoe je kan om omgaan met je onmachtsgevoelens en je netwerk kan inzetten.

Hou onze kalender in het oog of contacteer ons bij interesse.

Gloria Ishiekwene, communicatie & websitebeheerder

Gepost in: Zo doe je dat