Waarom onze vorming voor grootouders een aanrader is

Karin, adoptie-oma in spe, volgde recent onze vorming 'Mijn kleinkind is geadopteerd, super (toch?)'. Ze schreef voor ons haar bevindingen neer:

"Om het met één woord te benoemen : eyeopener.

Zonder echte verwachtingen, zijn we naar deze vorming gekomen.
Adoptie, wat wisten we er zelf over?
Eigenlijk nog heel weinig.....
Wat kan je verwachten, wie wordt je kleinkind? Hoe gaat dit te werk? Ga of kan ik dit kind even graag zien als mijn bloedeigen kleinkind?
Allemaal vragen waar we toch vrij goed een antwoord op hebben gekregen.
Ook, hoe is het al geweest voor onze kinderen, de toekomstige adoptieouders,
de lange weg die ze al hebben afgelegd.
Onze zoon had al veel verteld, doch het verhaal van een grootouder is toch iets anders.
Wat wordt onze rol in dit verhaal?

Door deze vorming, begrijpen we nog meer dat een adoptie (binnenlands of buitenlands) niet zo simpel is als de meeste mensen denken.
Hoe gewenst én geliefd dit kind zal zijn, het heeft geen rugzakje maar meestal een hele valies bij.

Carole, de spreekster, geeft een eerlijke uitleg over adoptie, en de toch ook wel grote taak van de grootouder,
Ze kon zeer boeiend vertellen.
Aan de hand van beeldmateriaal en uit het leven gegrepen voorbeelden, gaf ze ons inzicht in het leven van een adoptiegezin, en vooral over wat het betekent een adoptiekind te zijn.
Niet altijd kan alles eenvoudig bedekt worden met de mantel der liefde.
Er zal veel geduld en tijd nodig zijn, en eerst en vooral begrip voor het kind.
We zullen moeten leren om veel vanuit zijn/haar standpunt te bekijken,van baby tot volwassene.

Wat mij vooral bijgebleven is, dat de hechting een belangrijke factor is.
Nu begrijp ik het veel beter.
Ouders en kind hebben de nodige ruimte nodig om zelf aan elkaar te wennen.
Het kind én de ouders komen sowieso op de eerste plaats.

Ik ben er ook van overtuigd dat bij al die toekomstige grootouders het kind zeer welkom zal zijn.

We zijn ons er van bewust dat ook onze schouders sterk genoeg moeten zijn, niet enkel voor het adoptiekind als voor onze eigen kinderen, de adoptieouders."

Karin

Gepost in: Vorming